Powszechna kastracja kotów wolno żyjących oraz bezdomnych stanowi jedyną humanitarną, naukowo uzasadnioną i długoterminowo skuteczną metodę kontroli ich populacji w środowisku miejskim. Zgodnie ze standardami międzynarodowych organizacji weterynaryjnych, w tym World Small Animal Veterinary Association (WSAVA), zabieg ten jest fundamentem profilaktyki zdrowotnej, bezpośrednio redukującym śmiertelność kociąt, transmisję groźnych chorób zakaźnych oraz poziom agresji wewnątrzgatunkowej.
Zaniechanie kontroli rozrodu kotów wolno żyjących prowadzi do gwałtownego przerybienia siedlisk, wycieńczenia organizmów samic ciągłymi ciążami i laktacją, a także wysokiej śmiertelności miotów z powodu niedożywienia i infekcji. Kastracja eliminuje cykle rujowe, walki terytorialne między kocurami oraz uciążliwe dla otoczenia znaczenie terenu moczem o intensywnym zapachu. Zwierzęta poddane zabiegowi stają się stabilniejsze behawioralnie, rzadziej ulegają wypadkom komunikacyjnym w trakcie poszukiwania partnera i utrzymują lepszą kondycję ogólną.
Kastracja kotów wolno żyjących oraz bezdomnych #2
Procedury medyczne realizowane w ramach programów miejskich oraz przez organizacje prozwierzęce muszą spełniać najwyższe normy bezpieczeństwa i etyki:
Zabieg chirurgiczny polega na trwałym i nieodwracalnym usunięciu gonad – gonadektomii, co w przypadku samic oznacza pełną owariohisterektomię lub owariektomię, a u samców obustronną orchidektomię.
Każda procedura wymaga wdrożenia nowoczesnego protokołu znieczulenia ogólnego połączonego z wielomodalną analgezją, zapewniającą pełne zniesienie bólu zarówno w trakcie operacji, jak i w okresie pooperacyjnym.
Stosowanie rozpuszczalnych szwów śródskórnych minimalizuje ryzyko powikłań ran pooperacyjnych i eliminuje konieczność ponownego odławiania zwierzęcia w celu usunięcia materiału szewnego.
Standardem identyfikacyjnym kotów wolno żyjących, rekomendowanym przez światowe organizacje weterynaryjne, jest trwałe oznakowanie polegające na prostym, niewielkim nacięciu lub ścięciu wierzchołka lewego ucha, wykonywanym w pełnej narkozie podczas zabiegu. Oznakowanie to pozwala z dużej odległości rozpoznać osobnika już wykastrowanego, zapobiegając niepotrzebnemu stresowi ponownego odłowienia.
Odławianie kotów wolno żyjących odbywa się wyłącznie przy użyciu specjalistycznych, bezpiecznych klatek-łapek. Zwierzę przed zabiegiem musi zostać poddane bezwzględnej głodówce zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii, aby uniknąć powikłań anestezjologicznych.
Po przeprowadzonym zabiegu kot spędza niezbędny okres rekonwalescencji w czystym, cichym i ogrzewanym pomieszczeniu. Samce zazwyczaj wymagają od 24 do 48 godzin obserwacji, natomiast samice od kilku do kilkunastu dni, w zależności od techniki operacyjnej i tempa gojenia rany. Po pełnym wybudzeniu, ustabilizowaniu stanu ogólnego i ocenie weterynaryjnej, koty wolno żyjące zostają wypuszczone dokładnie w miejscu ich pierwotnego bytowania.